Bardzo prosto o INTEGRACJI SENSORYCZNEJ.

Integracja Sensoryczna SI – to najprościej rzecz ujmując zdolność dziecka do odczuwania i reagowania na informacje dostarczane z otoczenia i z własnego ciała. Jest zaburzona, gdy mamy do czynienia z nieprawidłowym przetwarzaniem wrażeń zmysłowych. U większości dzieci integracja sensoryczna rozwija się naturalnie od bardzo wczesnego dzieciństwa ( od urodzenia) począwszy, między innymi dzięki zabawom oraz codziennym doświadczeniom zmysłowym ( dziecko poznaje świat wszystkimi zmysłami – wzrok, słuch, dotyk, smak, węch). Z moich rozmów z nauczycielami wychowania przedszkolnego z całej Polski, wynika, że coraz więcej dzieci ma problemy z integracją sensoryczną. Źródła internetowe oraz opinie ekspertów donoszą, że od 15%-45% dzieci w wieku przedszkolnym ma kłopoty z integracją zmysłów. Faktem jest, że aby wszystkie rozwijające się zmysły zaczęły ze sobą współpracować, dziecko u którego  zauważamy problemy z integracją sensoryczną, będzie potrzebować pomocy specjalisty.

Diagnoza.

Najważniejsza jest trafna diagnoza nauczyciela bądź specjalisty zatrudnionego w placówce, którzy mają okazję przyjrzeć się dziecku i zaobserwować jego zachowania na tle grupy rówieśniczej. Doświadczony, uważny nauczyciel powinien ‚wyłapać’ takie zachowania dziecka, które mogłyby wskazywać na zaburzoną integrację sensoryczną. Rodzic może, ale według mnie nie zawsze musi mieć wystarczającą wiedzę, która mu na to pozwoli. Bardzo ważne jest aby nauczyciel skonsultował swoje obawy z rodzicem. Idealna sytuacja to taka, gdzie kolejnym krokiem byłaby konsultacja ze specjalistą od SI integracji sensorycznej, który zajmie się dzieckiem indywidualnie i zaproponuje najlepsze rozwiązanie aby dziecku dopomóc.

Na co warto skierować uwagę?

Pewne, powtarzające się uporczywie zachowania dziecka, mogą wskazywać na:

– nadwrażliwość na dotyk: dziecku przeszkadzają metki w ubraniach do tego stopnia, że musi się rozebrać, myje ręce w zimnej wodzie i nie przeszkadza mu to, nie wyciera rąk po myciu, gdyż… nie czuje wilgoci, nie chce bawić się piaskiem, drażnią go pewne faktury materiału,

– nadwrażliwość słuchową: dziecko wyraźnie nie toleruje pewnych dźwięków, załatwia się i nie spuszcza wody, gdyż ten odgłos je przeraża, nie jada chrupiących płatków śniadaniowych, gdyż nie znosi odgłosu jaki wydają podczas jedzenia,

– problem z oceną odległości, równowagą, wyczuciem własnego ciała: maluch potyka się lub zderza z różnymi przedmiotami, które napotyka na swojej drodze, ma problemy z chodzeniem po równoważni, po linii np taśmie wyklejonej na podłodze, po schodach. Dziecko może potykać się o własne nogi, ma problem ze skakaniem na jednej nodze.

Zwróć uwagę jeśli dziecku jest ciągle zimno i dlatego nakłada na siebie dużo ubrań albo na odwrót. Jest mu za ciepło i uporczywie odmawia ubrania kurtki. Dzieci cierpiące na problemy z integracją sensoryczną często bardzo stresują się chodzeniem do przedszkola. Wiedzą, że natrafią tam na liczne sytuacje bardzo dla nich trudne i niekomfortowe. Hałas, trudne warunki do relaksacji i wyciszenia, zabawy ruchowe i plastyczne, które mogę nie być ulubionym zajęciem dziecka z zaburzoną sensoryką. Twoją uwagę powinno także zwrócić to, że dziecko nie lubi nowych zapachów, dźwięków, nadmiaru kolorów. Poszukuje silnych bodźców i wrażeń dla zmysłów, jest go wszędzie pełno albo… jest ospałe i wszystko przychodzi mu z dużym trudem. Ma kłopoty ze swobodnym poruszaniem się, trudności z mówieniem, utrzymaniem porządku. Nie panuje nad emocjami, szybko wpada w złość, unika bliskości.

Codzienne funkcjonowanie.

Zaburzenia integracji sensorycznej mają ogromny wpływ na samopoczucie dziecka. Spada samoocena malucha, gdyż nie radzi sobie z sytuacjami dnia codziennego. Ponadto zachowanie dziecka jest najczęściej powodem negatywnej reakcji otoczenia- kolegów, koleżanek, nauczycieli i innych osób dorosłych.

Terapia nie jest potrzebna wtedy, gdy dziecko nie chce bawić się w piaskownicy albo odmawia zjedzenia czegoś konkretnego czy trzymania nożyczek w ręku. Nad terapią warto się zastanowić, gdy kłopoty z integracją sensoryczną wpływają na codzienne życie dziecka, jego relacje z otoczeniem, zabawę i naukę i nie pozwalają mu swobodnie funkcjonować na co dzień.

 

autor: Katarzyna Dołhun

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *